انواع VOD

پلتفرم SVOD: 

SVOD  مخفف Subscription Video On Demand بوده و مدلی از ویدیو درخواستی است که کاربر با پرداخت اشتراک ماهانه یا سالانه، به مجموعه‌ای از محتوا دسترسی نامحدود پیدا می‌کند. این مدل بر پایه دسترسی دائمی ساخته شده است. کاربر بعد از فعال‌سازی اشتراک می‌تواند هر زمان، هر محتوایی را بدون پرداخت مجدد تماشا کند. سرویس‌هایی مثل نماوا، فیلیمو، Netflix، Disney از این مدل استفاده می‌کنند. ساختار درآمدی آن پایدار است و روی تکرار پرداخت اشتراک بنا شده است. سیستم پیشنهاد محتوا، پروفایل کاربری و شخصی‌سازی تجربه، بخش جدانشدنی این مدل است.

مزیت اصلی SVOD ایجاد درآمد ثابت و قابل پیش‌بینی برای کسب‌وکار است. وفاداری افراد بالا رفته و رفتار کاربران، قابل تحلیل می‌شود. اما نقطه ضعف آن نیاز دائمی به تولید یا خرید محتوای باکیفیت است. اگر محتوا ضعیف شود، ریزش اشتراک سریع اتفاق می‌افتد. هزینه زیرساخت، تولید و نگهداری محتوا نیز بالاست. این مدل برای برندهایی مناسب است که توان سرمایه‌گذاری بلندمدت دارند.

سامانه TVOD:

TVOD مخفف Transactional Video On Demand مدلی از vod است که در آن کاربر برای هر ویدیو به‌صورت جداگانه هزینه پرداخت می‌کند. هیچ اشتراکی وجود ندارد و هر محتوا یک محصول مستقل است. کاربر تصمیم می‌گیرد کدام ویدیو ارزش پرداخت دارد. این مدل دقیقاً شبیه فروش دیجیتال کالا عمل می‌کند. سرویس‌هایی مثل Apple TV، Google play Movies و Youtube Movies از این ساختار استفاده می‌کنند. پرداخت می‌تواند به‌صورت اجاره‌ای یا خرید دائمی باشد.

مزیت TVOD شفافیت اقتصادی آن است. درآمد مستقیم ایجاد می‌شود و به اشتراک وابسته نیست. این مدل برای آموزش آنلاین، محتوای تخصصی، فیلم‌های خاص و دوره‌های حرفه‌ای بسیار مناسب است. نقطه ضعف آن نبود درآمد پایدار است. فروش وابسته به جذابیت هر محتواست. وفاداری کاربر کمتر بوده و رشد، آهسته اتفاق می‌افتد.

سرویس AVOD:

AVOD  معادل عبارت Advertising Video On Demand، مدلی از ویدیو درخواستی است که کاربر بدون پرداخت هزینه به محتوا دسترسی دارد و درآمد سیستم از تبلیغات تأمین می‌شود. تبلیغات قبل، وسط یا بعد از ویدیو نمایش داده می‌شود. تمرکز اصلی این مدل روی جذب کاربران زیاد و افزایش بازدید است. پلتفرم‌هایی مثل آپارات، Youtube،Pluto TV و… از این مدل استفاده می‌کنند. ارزش اقتصادی این سیستم بر اساس تعداد نمایش و تعامل کاربر شکل می‌گیرد.

مزیت AVOD رشد سریع کاربر و حذف مانع پرداخت است. کاربران راحت‌تر جذب می‌شوند و بازار سریع‌تر گسترش می‌یابد. اما وابستگی شدید به تبلیغ‌دهنده یک ریسک جدی است. تجربه کاربری به‌دلیل تبلیغات ضعیف‌تر می‌شود. درآمد به‌شدت به ترافیک وابسته است و بدون حجم بالا پایدار نخواهد ماند.

سامانه PVOD:

PVOD مخفف Premium Video On Demand مدلی از  VOD است که در آن کاربر برای محتوای ویژه و خاص هزینه بالاتری پرداخت می‌کند. این محتوا معمولاً شامل فیلم‌های جدید، محتوای انحصاری یا اکران دیجیتال زودهنگام است. این مدل بیشتر در صنعت سینما و رسانه‌های حرفه‌ای استفاده می‌شود. سرویس‌هایی مثل Amazon Prime Premiere  نمونه‌ای از این ساختار هستند.

مزیت PVOD سود بالا از هر محتواست اما بازار هدف محدود است. حساسیت قیمتی کاربران بالاست. اگر ارزش محتوا ملموس نباشد، پرداخت انجام نمی‌شود. این مدل برای پلتفرم‌های عمومی مناسب نیست و نیازمند یک برند قوی است.

پلتفرم LSVOD:

LSVOD  کوتاه شده Live Subscription Video On Demand، ترکیبی از پخش زنده و اشتراک است. کاربران برای دسترسی به رویدادهای زنده، کلاس‌ها، وبینارها یا برنامه‌های اختصاصی اشتراک پرداخت می‌کنند. این مدل بیشتر در آموزش آنلاین، سازمان‌ها، شبکه‌های تخصصی و رسانه‌های حرفه‌ای استفاده می‌شود. ساختار آن مبتنی بر تجربه هم‌زمان و تعامل زنده است.

مزیت LSVOD ایجاد ارزش بالا برای مخاطب است. تعامل و وفاداری کاربر افزایش می‌یابد. این نوع از VOD نیازمند زیرساخت فنی قوی، پایداری شبکه و مدیریت ترافیک است. همچنین مقیاس‌پذیری آن سخت‌تر از مدل‌های آرشیوی است.

سرویس HVOD:

HVOD  مخفف عبارت Hybrid Video On Demand، ترکیبی از چند مدل مختلف vod است. معمولاً ترکیب SVOD + AVOD + TVOD در یک سیستم دیده می‌شود. کاربر هم اشتراک دارد، هم تبلیغ می‌بیند و هم برای محتوای ویژه پرداخت جداگانه انجام می‌دهد. پلتفرم‌هایی مثل Hulu و امید نمونه‌ای از این ساختار هستند.

مزیت HVOD تنوع درآمدی و کاهش ریسک اقتصادی است. کسب‌وکار به یک منبع درآمد وابسته نمی‌ماند. انعطاف‌پذیری بالا ایجاد می‌شود و مدل‌های مختلف کاربر پوشش داده می‌شوند. نقطه ضعف آن پیچیدگی فنی و مدیریتی است. طراحی تجربه کاربری در این مدل بسیار حساس است.